Psikoloji Sözlüğü

Kişinin tercihlerini ve yönelimlerini belirli durumsal güçlere ve kısıtlamalara uyacak şekilde ayarladığı bir stres yönetimi stratejisidir. Engellenen hedeflerin değersizleştirilmesini veya bunlardan ayrılmayı ve kişisel performans standartlarının ve isteklerinin düşürülmesini içeren uyumlu başa çıkma, bu nedenle belirli bir sorunun aktif bir çözümünden ziyade bir nötrleştirmeyi temsil eder. Uyum sağlayan süreçler genellikle, özümseme yoluyla başa çıkma yoluyla durumu değiştirmek için tekrarlanan başarısız girişimlerin ardından ortaya çıkar. Ek olarak, bireylerin gelişimsel kazançlar ve kayıplar arasında giderek daha aleyhte bir dengeyi deneyimleme eğiliminde olduklarında, uyum sağlama süreçlerinin yaşamın daha sonraki evrelerinde daha belirgin olduğu düşünülmektedir. [1990’da Alman psikologlar Jochen Brandtstädter ve Gerolf Renner tarafından tanımlanmıştır]