Psikoloji Sözlüğü

 1. i. İlaçlarla (örneğin barbitüratlar) uzun süreli uykunun sağlandığı bir tedavi türü. Dauerschlaf (Almanca, “sürekli uyku”) madde bağımlılığı, status epileptikus ve akut psikotik atakların tedavisinde kullanılmıştır. Etkinliği ve kullanımı aşırı tartışma konusu olmuştur ve artık klinik olarak kullanımıyla nadiren karşılaşılmaktadır.